Funkcja społeczna psychologii i socjologii

Realizacja wielu narastających i coraz bardziej złożonych zadań stawia przed administracją gospodarczą i załogami poszcze­gólnych przedsiębiorstw przemysłowych konieczność wykrywania rezerw istniejących nie tylko w sferze techniczno-ekonomicznej i organizacji pracy, lecz również — co wymaga specjalnego podkreślenia — rezerw zawartych w tzw. „czynniku ludzkim”.

W dążeniu do uzyskania określonych efektów ekonomiczno–produkcyjnych nie można nie wiedzieć, że nie są one celem sa­mym w sobie. W uzyskiwaniu zakładowych efektów decydującą rolę odgrywa człowiek i tylko dzięki jego planowej i świadomej działalności odbywa się postęp w budownictwie socjalizmu.

Socjalistyczne przedsiębiorstwo nie jest wyłącznie miejscem wytwarzania dochodu narodowego, lecz również terenem kształto­wania osobowości człowieka w duchu socjalistycznych ideałów. Stąd rola wychowawcza zakładu pracy urasta do pierwszej rangi w naszym ustroju społecznym. Chodzi tutaj o wychowanie czło­wieka racjonalnie myślącego, o odpowiednio ukształtowanym świa­topoglądzie.

Proces wychowania w przedsiębiorstwie przemysłowym jest procesem ciągłym. Rozpoczyna się on już w chwili pierwszej roz­mowy przeprowadzonej z pracownikiem nowo przyjmowanym do pracy i trwa przez cały okres jego pobytu w zakładzie pracy aż do przejścia na emeryturę. Proces ten jest kontynuowany nawet po przejściu na emeryturę.

W związku z tym socjalistyczne przedsiębiorstwo przemysłowe staje się terenem przenikania dorobku nauk społecznych, a w szczególności psychologii i socjologii. Badania nad psychologiczny­mi i społecznymi warunkami pracy i jej skutkami prowadzone przez przedstawicieli nauk społecznych spotykają się z coraz żyw­szym zainteresowaniem ze strony kierownictwa zakładów pracy. Kierownictwa czekają na wypracowanie środków i metod rozwią­zywania wielu skomplikowanych problemów, związanych ze spo­łecznym charakterem pracy ludzkiej.

Podobne wpisy